Gedichten
I D E N T I T E I T
Wie ik was
met jou
Wie ik werd
door jou
met jou
Wie ik was
voor anderen
Wie ik was
voor mijzelf
Waar ik stond
waar ik voor ging
Het was
duidelijker aan het worden
Ik raakte
meer thuis in mijzelf
Jij mocht zijn wie jij was
meer en meer
Wij groeiden aan elkaar
Slepen aan steeds
weer ruwe kantjes
Ineens ging
't licht uit
dwaalde ik
in 't donker
was niet alleen
jou kwijt
ook mijzelf
wie ben ik nog...?
wie kan ik nog zijn
wie wil ik nog zijn...?
Overal zocht ik
Overal hoopte ik
Jou en mij terug te vinden
Los gescheurd
Los gerukt
Van mijn fundamenten
Overal miste ik
jou
Overal vermoedde ik
jou
Hoorde ik je stem
Kreeg ik nog de groeten
van jou
Met vallen
en opstaan
Brak er nieuw licht
in mij door
Een ander licht
Kwam ik weer
thuis in mijzelf
Voelde ik weer mijzelf
Groeide ik door
mijn verdriet heen
Leefde ik verder
niet zonder jou
maar met jou
Anders aanwezig
Marinus van den Berg
**************************************************************************************
O N E I N D I G E L I E F D E
Ik zie je iedere dag
Ik voel je warmte om me heen
Ik verbeeld me de geur van je haar
Ik hoor de lach in mijn gedachten
Hoe sterk mijn gedachten ook, de herinneringen
en de pijn, je zult er niet meer zijn.
De liefde die ik voor je voel is oneindig
al is het tastbare niet meer, de verbondenheid zo zeer
Geen dag zonder een gedachte, een herinnering aan jou,
mijn liefde voor jou is oneindig trouw.
Pascal
V E R D R I E T
De kleur van regen kun je niet beschrijven zoals de kleur van gras.
Verdriet is als gras zonder kleur.
Pascal
*************************************************************************************
N I E T V O O R B I J
Jij duikt telkens weerop in mijn herinnering
Onverwacht vaak als
'n onzichtbare geur
op 'n bospad
Je gedaante
meen ik soms
ineens ergens te zien
Je bent voorbij
maar ook niet
Je bent meer een
schaduw achter mij
Mijn leven gaat door
Niet zonder maar met jou
Je was niet alleen van gisteren
je bent ook van vandaag
en morgen
Marinus van den Berg
